islami sohbet

İslami sohbet Allahü teâlânın ve Peygamber efendimizin beğendiği, hoşnut olduğu şeyleri konuşması beraber olmak, yan yana bulunmak, aynı meclisi paylaşmak, birbirinden ayrılmamak; söz, beden, himmet ve yardım ile birisini desteklemek demektir Sohbet, insanın iç âleminin gözeneklerini açar. Sohbetle insan, hadiselerin hakikatini kavrar. Sohbetin en kıymetlisi, Salih insanlarla olanıdır. Bu sohbet, Allah dostları ile beraber olmak ve onların nazarı altına girmektir. Buna manevi terbiye denir. Böyle bir sohbet ve beraberlik bütün hayırların anahtarıdır. Çünkü bu sohbetle gönülden gönüle ilâhi sevgi akar, ruhlar feyzlenir.

Dini sohbete başlayan kişi önce besmele ile sohbete başlamalıdır. Sohbet konusu hakkında bilgiye sahip olması gereklidir. Konuları kişilerin anlayacağı ve açıklayıcı bir dil ile olmalıdır. Konuşurken onu dinleyenlere de söz hakkı vermelidir, onların fikirlerin ve örneklerini paylaşmasına izin verirse sohbet güzel bir hale dönüşür. Dini sohbetlerde ve Allah c.c isminin anıldığı yerlerde melekler eksik olmaz. Sevaplar hem anlatan kişi ye hem dinleyen kişilere yazılır. Ayrıca Sohbet insanların içindeki potansiyel enerjiyi, harekete geçirir. Sohbet nafile bir ibâdettir. Nafile ibadetler de kulu Allah’a yaklaştıran unsurlardır. Nafile ibâdet hükmünde olan, islami sohbet kulu Allah’a yaklaştıran, Allah Teâlâ’nın dahi kula yaklaştığı sohbet meclisine dâhil olmadan evvel, kişinin tevbe-i istiğfar ile günâhlarının affını Cenâb-ı Hak’tan niyaz etmesi, kalben pişman olacak derecede tevbesinin lezzetini ruhunda hissetmesi lazımdır.

O halde feyizli bir sohbetin niyetine giren kişi, Cenâb-ı Hakk’a istiğfarda bulunup “Yâ Rabbî! Senin rızânı kazanmak, bilmediklerimi öğrenmek, bildiklerimle amel etmeğe kuvvet için ve Sana olan muhabbetimi artırmak ve nefsimin hilelerinden kurtulup sırât-ı müstakim üzere olmak için sohbete iştirak ediyorum. Sen beni rızâna uygun şekilde, rızâna uygun şeyler dinlemeye muvaffak eyle ve hakîkî sohbete erenlere vaat ettiğin güzellikleri ve nimetleri bana da ihsan eyle.” diyerek veya buna benzer duygularla niyaz ederek sohbete dahil olursa, azamî derecede istifâde eder. Sohbette söylenilen şeylerin ilk önce kendisine söylendiğini farz ederek dinlemek âdâbdandır. Sohbet kişiye güzel kokular gibi, farklı farklı nurlar gibi latif haller yaşatılır. Bazen de sohbeti açan kişi çok lezzetli, çok muhabbetli, kalbi ve gönlü dolduran hikmetler saçar. Sohbet Feyizli bir toprak gibi kendisine indirilen o rahmeti, bereketi hem teneffüs eder özümser, hem de başkalarının istifâdesine başka başka haller ve güzellikler olarak yansıtır.

İnsanın hakîkatindeki cevher bunu temin eder Kişi ihlas ile sohbete tabi olunursa, anlaşılmayan bazı sözler dahi kendiliğinden açılır, kalbe mânâsı iner. Dinlemenin getirdiği bereket ile o an ezberleyemediği, hafızasında tutamadığını zannettiği birçok güzel söz ve mânâ, ihtiyacı olduğunda hemencecik gönlüne akar, hatırına getirilir. Sohbet dille olabileceği gibi, gönülle de olur.‘’Herkes sevdiği ile beraberdir’’ hadisini yaşamaktır. Bütün Allah dostları, kâmil insanlarla sohbet etmek üzerinde durmuşlar ve bu gönül beraberliğinin manevi terbiye için şart olduğunu belirtmişlerdir.. Allah c.c Bize hakkı hak, bâtılı bâtıl olarak göster! Dinine severek hizmet etmeyi, kul borçlarını ödemeyi nasip et..

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir